De tijd of het moment?

“We kunnen de rem niet meer vinden door hoe we ons in onze cultuur verhouden tot tijd” - Joke Hermsen

De klok, onze agenda, de planning, apps, deadlines, het tempo van anderen. Alleen al dit rijtje typen, geeft me een gevoel van haast en overprikkeling. Wat ze gemeen hebben? Ze vertellen ons waar het tijd voor is, wanneer het moet gebeuren en hoeveel tijd we ervoor hebben. Op deze manier met tijd omgaan, noemen de oude Grieken: Chronos. Dit is de kloktijd. Dankzij Chronos kunnen we afspraken maken, plannen, samenwerken en weten we wanneer iets begint en eindigt. Best fijn dus!

Toch heb ik ook een maar, want wat gebeurt er wanneer we ons leven alleen vullen met dat wat moet? Het kan er voor zorgen dat dat wat in het moment ontstaat van tafel wordt geveegd. Blijven bij dat wat in het moment ontstaat, noemen de oude Grieken: Kairos. Het gaat over het juiste moment, over aanvoelen wat in dat moment nodig is en daarbij chronos loslaten.   

Als je naar de natuur kijkt, zie je overal om je heen Kairos. Ze laat zich niet haasten en kiest haar eigen ritme. Een zaadje blijft in rust tot de omstandigheden er zijn om te kunnen groeien. En in een bos groeit niet iedere boom of struik in hetzelfde tempo. Alles heeft zijn eigen ritme, zijn eigen omstandigheden en zijn eigen pad.

Waar wij onze agenda’s vol gooien, nog meer willen doen en vervolgens opgeslokt kunnen worden door de waan van de dag. Groeit de natuur juist vanuit die rust, het volgen van de omstandigheden en het kiezen van haar eigen tempo.

Natuurlijk hebben we chronos nodig in ons leven, want anders krijgen we waarschijnlijk niets gedaan.  Maar meer aandacht voor Kairos helpt ons aandacht te geven aan wat het moment vraagt, om te vertragen en even niets te doen, om los te laten of juist iets te beginnen.

Dus stel jezelf eens de volgende vraag:

Waar is het nú het juiste moment voor?